در ( 1 ) نگرند ، اقتدا نكند ، چنان كه رسول - عليه السّلام - گفت : من سنّ سنّة سيّئة فله وزرها و وزر من عمل بها الى يوم القيامة ، هر كه سنّتى بد نهد بزهء آن و بزهء آنان كه بر آن كار كنند تا به قيامت بر او باشد . و من سنّ سنّة حسنة فله اجرها و اجر من عمل بها الى يوم القيامة ، و هر كه سنّتى نكو نهد مزد آن و هر كه بر آن كار كند او را باشد تا به روز قيامت . * ( وَلا تَشْتَرُوا بِآياتِي ثَمَناً قَلِيلًا ) * ، در اين كلمات مانند اين سؤال هست كه همانا به بهاى بسيار بشايد فروختن ، چه نهى مقيّد است به بهاى اندك ، جواب ( 2 ) هم آن است كه بيان كرديم در وجه دوم از سؤال اوّل ، مراد نه آن است كه اندك نشايد بسيار شايد ، مراد آن است كه هر بها كه در عوض او بستانى اندك باشد ، و در اين دو جايگاه دليل است بر بطلان قول به دليل الخطاب ، و الَّا اين الزامها لازم آيد . و « اشتراء » در آيت به معنى معاوضه است ، و در تازى خود اين معنى دارد براى آن كه شارى و مشترى « اعنى بايع و مشترى معاوضه مىكند ، او بها مىدهد و متاع به عوض مىستاند ، و اين متاع مىدهد و بها به عوض مىستاند . و » شرى « ، آن باشد كه بفروخت ، نحو قوله تعالى : وَشَرَوْه بِثَمَنٍ بَخْسٍ ( 3 ) . . . ، اى باعوه . و » اشتراء « ، خريدن باشد ، نحو قوله : إِنَّ اللَّه اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوالَهُمْ ( 4 ) . * ( وَإِيَّايَ فَاتَّقُونِ ) * ، از من بترسى يا بپرهيزى ، معنى آن كه از معصيت من بپرهيزى و از عقاب من بترسى . * ( وَلا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْباطِلِ ) * ، يقال : لبست الثّوب البسه ( 5 ) لبسا و لباسا ، و ( 6 ) لبست عليه الامر البسه لبسا ، خداى تعالى مىگويد : حق به باطل باز مپوشى ، و باطل ( 7 ) به روى حق بر مياريد . و « حقّ » را معنى مختلف بود به اختلاف مواضع ، چو ( 8 ) در قول گويند ( 9 ) صدق

--> ( 1 ) . آج ، لب ، فق ، مب ، مر او . ( 2 ) . مر گوييم كه . ( 3 ) . سورهء يوسف ( 12 ) آيهء 20 . ( 4 ) . سورهء توبه ( 9 ) آيهء 111 . ( 5 ) . مر : البته . ( 6 ) . مر : او . ( 7 ) . مر را . ( 8 ) . دب : چون ، آج ، لب ، مب ، مر : چه . ( 9 ) . مب عليه الامر البسه .